..

"Oysa temizlenmek için söz vermiştin."

Yıllar geçti sensiz. Ben kimseyi özlememişim. Dünya döndü, günler aylara eklenedursun, ben beni göremez olmuşken..

Ellerim titriyor bazen, olanları düşündükçe.. İçimden insanlar gelip geçiyor, konuşmuyoruz onlarla, izleşiyoruz... ya onlar beni ya ben onları.. Ben koskocaman bir odada ufacık bir çocuktum ya, şimdi büyüdüm ve ufaldı bu oda... Bitiremiyorum cümlelerimi.

Tutunacak birşey yok. Tutunduklarım öylesine çürük ki.. Kendimi bile kandıramaz oldum. "Ne bu melankoli.." denebilir. Ben de gülümserim hep yaptığım gibi, içimden gelir, taşar.. Gülmek iyidir, gülümsemek daha da iyi..

Geriye neyim kaldı diye saymaya başladığımda rakamları kovalıyorum. Bir insanın dünyayla bu kadar az bağı oldu halde bu kadar bağlı olması bu düzene ne saçma.. Köpek yavrusu gibi, iteledikçe daha fazla yapıştım hayatın paçasına sanki ama karnım çok aç. Devam etmek için yetersiz bakiye...

Tırnaklarım kırıldı geleceğimi inşaa etmeye çalışırken. Yıprandım artık.. çok yoruldum. Mücadele etmekten de..

Aptalca gelebilir hepsi.. Bana da öyle geliyor. ki.. hayatın anlamını sorgulamadım bile.. ya..